|
|
Καρναβάλι
Θαιόφιλος Γκουτιέρης (1811-1872)
ΣΤΗΝ ΟΔΟ
Είναι δημοφιλής ντεμοντέ
Με όλα τα βιολιά κουνούσαν,
Στα θυμωμένα σκυλιά
Με όλα τα ρινικά όργανα.
Μουσικά καντράν
Έχετε στο εγγεγραμμένο κατάλογο τους.
Για τα καναρίνια είναι κλασικό,
Και η γιαγιά μου, ένα παιδί, το έμαθε.
Σε αυτόν τον αέρα, έμβολα, κλαρινέτες,
Σε μπάλες με πούδρες,
Κάνετε υπάλληλο άλματος και grisettes,
Και από τις φωλιές τους ξεφύγουν από τα πουλιά.
Η ταβέρνα, κάτω από το κληματαριά της
Ο λυκίσκος και το αγιόκλημα,
Κόμμα, κουνώντας το ritornello,
Φιλική Κυριακή και Argenteuil.
Τυφλός άνθρωπος με καπνιστή φαγκότο
Το δέρμα με λάθος δάκτυλα?
Ο πονόδοντος, ο πόδι του
Κοντά του τον βουίζει με χαμηλή φωνή.
Και οι μικροί κιθαρίστες,
Κοντά κάτω από τους λεπτούς ταρτάνους,
Το χλευασμό των λυπημένων φωνών τους
Στα τραπέζια των τραγουδιών καφέ.
Ο Παγκανίτι, το φανταστικό,
Ένα βράδυ, όπως με ένα γάντζο,
Έλαβε το αρχαίο θέμα
Από το τέλος του θεϊκού τόξου του,
Και, ξεβιδώνοντας την ξεθωριασμένη γάζα
Ότι οι πούλιες ξανθά ξανά,
Καταλήγει στην κατατιθέμενη πρόταση
Εκτελέστε τα χρυσά αραβουργήματα του.
|
