|
|
Εξωτικό Άρωμα του Charles Baudelaire
Όταν, με τα δύο μάτια κλειστά, ένα ζεστό φθινοπωρινό βράδυ,
Αναπνέω τη μυρωδιά του ζεστού σου στήθους,
Βλέπω χαρούμενες ακτές να ξεδιπλώνονται
Θαμπωμένος από τις φωτιές ενός μονότονου ήλιου.
Ένα νωχελικό νησί όπου η φύση δίνει
Μοναδικά δέντρα και νόστιμα φρούτα.
Άντρες των οποίων το σώμα είναι αδύνατο και σφριγηλό,
Και γυναίκες που τα μάτια τους εκπλήσσονται από την ειλικρίνειά της.
Με οδηγό το άρωμά σας προς γοητευτικά κλίματα,
Βλέπω ένα λιμάνι γεμάτο πανιά και κατάρτια
Ακόμα κουρασμένοι από το κύμα της θάλασσας,
Ενώ το άρωμα των χόρτων ταμαρίνδου,
Που κυκλοφορεί στον αέρα και φουσκώνει το ρουθούνι μου,
Σμίξτε στην ψυχή μου με το τραγούδι των βαρκάρηδων.
Όταν, με τα δύο μάτια κλειστά, ένα ζεστό φθινοπωρινό βράδυ,
Αναπνέω τη μυρωδιά του ζεστού σου στήθους,
Βλέπω χαρούμενες ακτές να ξεδιπλώνονται
Θαμπωμένος από τις φωτιές ενός μονότονου ήλιου.
Ένα νωχελικό νησί όπου η φύση δίνει
Μοναδικά δέντρα και νόστιμα φρούτα.
Άντρες των οποίων το σώμα είναι αδύνατο και σφριγηλό,
Και γυναίκες που τα μάτια τους εκπλήσσονται από την ειλικρίνειά της.
Με οδηγό το άρωμά σας προς γοητευτικά κλίματα,
Βλέπω ένα λιμάνι γεμάτο πανιά και κατάρτια
Ακόμα κουρασμένοι από το κύμα της θάλασσας,
Ενώ το άρωμα των χόρτων ταμαρίνδου,
Που κυκλοφορεί στον αέρα και φουσκώνει το ρουθούνι μου,
Σμίξτε στην ψυχή μου με το τραγούδι των βαρκάρηδων.
|
